Een feestje bestaande uit een veelvoud van het getal 2,

Ik wist al een tijdje dat er een speciale datum aan zat te komen, wat natuurlijk maakte dat ik van plan was om deze speciale datum ook een speciaal tintje te geven. Dat de bewuste dag zoveel meer dubbele betekenissen zou gaan krijgen kon ik op dat moment (nog) niet vermoeden maar zou gaandeweg gaan blijken.

Wat ik al wel vanaf het begin wist is dat er ergens een dame was die behoorlijk naar deze specifieke datum uitkeek en dat ik deze dame iets wilde geven wat zij de rest van haar leven zich zou weten te herinneren.

Bij het afspreken van deze datum had zij ook laten weten die hele dag geen afspraken verder te hebben (omdat ik eerder te kennen had gegeven graag te weten als op een afspraak dag de middag ook een optie zou kunnen zijn, daar waar doorgaans altijd avonduren is dat we afspreken).

Dus mailde ik 2 dagen voor onze afspraak dat ze vroeger zou komen en meer mail zou volgen.
Mijn Mindplay had ik daarmee in motion gezet. En ik kon alleen vermoeden wat er aan de andere kant allemaal ingang gezet was hiermee.

Nu ben ik een echt detailmens zelf en daarnaast vind ik het bijzonder leuk om moeite te doen, maar er blijven nu eenmaal dingen die je hoe dan ook niet in de hand kunt hebben, ook vooraf nooit zomaar in te calculeren en te overzien zijn. Ik zou er al snel achter komen dat ook nu dit soort dingen een "rol" zouden gaan spelen in meer of mindere mate.

De dag voorafgaande aan de echte afspraak mailde ik nog een berichtje (met daarin o.a. dat een deel in de studio en een deel erbuiten zou zijn) en liet weten dat de volgende dag de laatste info zou volgen.

Die ochtend stond ik op, zette de tv aan, viel in het nieuws en hoorde dat er een stroomstoring was waardoor delen van Amsterdam getroffen waren. Huishoudens zaten zonder stroom, winkels konden niet openblijven, musea werden ontruimt vanwege beveiligingsproblemen, verkeerslichten werkten niet meer, trams reden niet en stonden stil op die plekken waar ze waren toen de stroom uitviel. En meer van dat soort berichtgeving kwam voorbij. Bij mij deed alles het gewoon en ook mijn computer was normaal opgestart, dus ik hoorde de berichtgeving aan als zijnde iets waar ik niets mee moest. Zoals gepland begon ik met mijn verdere voorbereidingen, nodig voor de aankomende avond. Bij mijn koffie stuurde ik een mailtje met wat info en de mededeling dat er na 14:00 uur nog een berichtje zou volgen met daarin de tijd waarop ik haar verwacht in de studio.

Pakte mijn telefoon en belde naar de locatie voor die avond, geen gehoor.
Deed andere dingen, pakte mijn telefoon belde naar de locatie, geen gehoor. Ze zullen het wel even druk hebben dat ze niet aannemen, dus het komt zo wel, dacht ik nog.
Toen ik een tijd later weer de telefoon pakte en belde (terwijl ik tegelijkertijd nog even op het internet checkte of ze al open waren) maar er wederom niet werd opgenomen, schoot in mijn hoofd "oh, kut......., dit kan ik nu echt niet gebruiken, dan loopt mijn plannetje spaak".
Er zat niets anders op dan een mail te sturen naar de betreffende locatie in de hoop dat die wel ontvangen zou worden en belangrijker nog, een positief antwoord terug zou komen.

Gelukkig bleek dat het geval te zijn, poeh.
Nu kon ik verder met wat ik van plan was. En volgens afspraak verstuurde ik na 14:00 de mail met tijd waarop ik haar verwachte zou.
Niets kon nu meer fout gaan.

Een gespannen dame stapte binnen en terwijl we wat dronken overhandigde zij mij een enveloppe met een handgeschreven kaart erin en een cadeau, hierin zat een boek wat ik al langer op mijn verlanglijstje had staan "nummer 12". Zij had echt de nodige moeite gedaan om mij met dit te kunnen verrassen om meer dan één reden, wat maakte dat ik alleen maar meer bevestigd werd in het feit dat dit een hele speciale datum/dag voor haar is, leuk.
Even later stuurde ik haar naar de natte ruimte toe.

Terug in de studio begon ik met het aanleggen van een bondage, hoorde haar zeggen hoe leuk het is nu een extra cupmaat te hebben gekregen en bouwde mijn creativiteit nog wat verder uit naar andere delen op haar lichaam. Toen ik klaar was gaf ik te kennen dat ze zich mocht gaan aankleden met uitzondering van haar sieraden, schoenen, dat de bh overbodig was gaf ze zelf aan.

Toen ze gekleed in spijkerbroek, sokjes, leuke top met wat glitterwerk erop weer de ruimte binnenstapte had ik hoge hakken voor haar klaarstaan. Nu is ze niet gewend daarop te lopen, dus een kleine protest poging volgde, wat het voor mij alleen maar leuker maakte. En complimenteerde ik alles met ketting "polsboeien" gesloten met hangslotjes en een zilverkleurige halssieraad met een grote ring eraan.
Als laatste nam ze nog even regels door die ik vooraf kenbaar had gemaakt en het was tijd om te vertrekken.
Toen we de straat uitliepen zei ik spontaan "ach joh, het is maar een drie kilometer lopen, dus zo erg kan het niet zijn". Waarop ik ik een geschrokken blik zag en hoorde zeggen "je meent het, we gaan dus niet met een auto, maar echt lopen?" Zalig, de toon was in gezet, de "rolverdeling" in één klap duidelijk en toegegeven vrouwmoedig stapte ze mee op mijn looptempo.

Niet veel later (een veel kortere afstand dan waar ik mee had "gedreigd") kwamen we bij de betreffende locatie aan. Daar bleek al heel snel dat de stroomstoring meer invloed zou hebben dan gedacht. Deze locatie betrof namelijk een restaurant, een heel goed restaurant, maar ook een heel druk restaurant doorgaans, wat maakt dat reserveren zeker wel gewenst is. En dat had ik die ochtend dus uiteindelijk wel gedaan per mail, met daarin de nodige informatie ook.
Alleen kennen ze mijn mailadres niet, wel mijn stem en mijn gezicht. Dus bleek de tafel die ik specifiek gevraagd had niet vrij maar bezet. En terwijl het personeel zich verontschuldigde en poogde mij een andere goede tafel te doen toekomen dacht ik "oh kut......, hierop had ik even niet gerekend nu". Er zat niets anders op en haar kon ik "blij" maken met de mededeling dat dit in haar voordeel uitpakte.

Het brood werd neergezet, er werd gevraagd wat we wilden drinken, de kaart aangereikt en tussen het geroezemoes van de andere gasten door, liet ik haar weten dat ze in elk geval nog 2 opdrachten extra kreeg om uit te voeren deze avond.
Nadat de serveerster onze bestelling had genoteerd en was weggelopen vond ik het tijd voor de eerste en zei "voordat het eten gebracht wordt verwacht ik begroet te worden door je, zoals jij dat altijd doet". Volgens mij maakte zich op dat moment een soort van blinde paniek meester van de dame, dus vulde ik aan, hoe langer je wacht hoe voller het hier wordt, dus als ik je een tip geven kan dan.........

Het heeft wat voeten in de spreekwoordelijke aarde gehad maar uiteindelijk is ze onder tafel gedoken om te doen wat haar opgedragen was.

Het eten werd geserveerd, we hebben heerlijk zitten eten met z'n 2en, heel gezellig zitten praten, toen we uitgegeten waren vond ik het tijd. Haalde een verbandschaar uit mijn tasje vandaan, hield deze boven tafel en zei "ga naar het toilet en als je terugkomt overhandig jij je ondergoed.

Volgens mij maakte zich op dat moment voor de 2e X een soort van blinde paniek meester van de dame, dus vulde ik aan, langer wachten maakt niet dat je er onderuit komt, tenzij.............

Het heeft ook deze keer wat spreekwoordelijke voeten in de aarde gehad, maar niet heel veel later vertrok ze en kwam terug met, waarmee zij de beide opdrachten keurig had weten te volbrengen.
Teruglopend passeerden we een paar mannen die gezellig buiten stonden bij een café en de complimenten waren niet van de lucht. Wat er volgens mij aan bijgedragen heeft dat het laatste stukje lopen nog net even wat makkelijker en sneller is gegaan.

En teruggekomen in de studio heb ik haar bevrijdt van haar Covert Bondage, haar pols "kettingboeien" en het halssieraad wat een einde aan deze speciale avond maakte.

Ik kan wel zeggen een gelukkige dame ging huiswaarts een hele mooie ervaring rijker en een gelukkige dame bleef moe, maar enorm voldaan, achter.

De volgende dag, de eerste van haar derde jaar, bij mij komend, werd ik verrast met een berichtje. Daarin de zin "heb ik geslapen als een blok beton, da’s niet verkeerd!"

De rest van wat ze schreef heb ik zitten lezen terwijl de tranen over mijn wangen biggelde van het lachen en ik genoot van wat ik las. En wat een supermooi sluitstuk maakt van dit feestje.

© Mrs. Jacqueline

 Terug naar Buitenspel/Locatie