Een cadeau inpakken met kerst (2016)

Sinds een aantal jaren opvolgend nu, vind ik het een leuk idee een speciale kortdurende actie te bedenken die de kerst en feestdagen juist in die periode een extra feestelijk tintje geeft.
Steeds is het iets anders waarmee ik mijzelf de uitdaging geef, om daarmee tijdens die specifieke sessies, (binnen dat thema geboekt) in te vullen.
Of ik die gelegenheid ook echt krijg is voor mij ieder jaar weer de verrassing.


Zo ook was dit jaar een thema “inpakfeestje” geboren wat ik had bedacht. Hieronder volgt een verslag van mijn hand n.a.v.

Het leuke aan dit thema is dat het iets is waar je net zoveel tijd aan kunt besteden als je zelf wilt, je kunt met verschillende materialen, vormen, kleuren en nog zoveel meer werken. Ook dat wat je niet zo heel veel ter hand neemt biedt bij inpakken juist hele leuke mogelijkheden.

Voor dit bewuste cadeau had ik zin er op mijn gemak mee aan de gang te gaan en gebruik te maken van “nieuw” materiaal.

Wat het extra leuk maakte was dat het hier om een vrouwpersoon ging. En nou is het eenmaal zo dat ons lichaam toch mogelijkheden of gelegenheden biedt die niet bij een man snel voorhanden zijn. Dat maakte mijn creativiteit om daarmee bezig te zijn / van juist dat voordeel te “profiteren” nog wat groter.

Nadat ze in de blauwe ligstoel was gestapt begon ik met folie aan de gang te gaan. Natuurlijk wil je er altijd eerst voor zorgen dat iets wat breekbaar is niet stuk kan, dus het eerste inpakken maakt dat het pakje veilig is en niet kan vallen. Toen ik mij daarvan had verzekerd was het tijd om kleur toe te gaan voegen en bracht ik op verschillende plaatsen de kleuren zwart aan. En vanwege de feestelijkheden voegde ik er nog twee verschillende kleuren blauw aan toe afgewisseld soms wat groter zichtbaar en soms wat subtieler.

Nu was mijn cadeau beschermend ingepakt en al best wel leuk versiert zo met de kleuren en de vormen die ik het daarmee juist gegeven had.

Op dit punt was het leuk om te zien maar leuk kan altijd natuurlijk nog mooier en dus vervolgde ik mijn creativiteit door mij nu te gaan focussen op details. Zeg maar het priegelwerk waar meestal de meeste tijd in gaat zitten maar tegelijkertijd juist het gene is wat een “gewoon” cadeautje een speciaal cadeautje maakt. En laat dit specifieke pakje nu een paar borsten bezitten. Dus eerst maar eens wat ronde versieringen aanbrengen met behulp van rode kaarsen, het eerste toefje rood een traditionele kerstkleur dus passend binnen het gegeven, werd daarmee een feit.

Nu bleek dat de buitentemperatuur op deze kerstperiode viel onder één van de drie warmste gemeten sinds deze eeuw, maar doorgaans noemt men kerst en wit toch in één adem dus besloot ik ook met een witte kaars lekker uit de losse pols her en der te spetteren. Als het buiten dan niet sneeuwde dan in elk geval wel op mijn cadeautje.

Klaar was ik nog lang niet.
Uiteindelijk hoe feestelijker een cadeautje eruit ziet, hoe meer lol je ervan hebt.
Hoe leuk is het dan om de torso met de nodige klemmen te versieren die de plaatsen opvullen waar de “sneeuw” niet is neer gespetterd. Inherent hieraan is er de tijd voor nemen om er een mooie compositie van te maken regelmatig even terug stappen om het geheel te bekijken alvorens weer de draad op te pakken en verder te gaan.

Om het cadeautje echt helemaal af te maken ontbrak het geheel nog aan wat versiering die als een soort van slingers tussen de al eerder geplaatste versieringen door zou lopen. En gelukkig heb ik er daar twee van zodat het een mooi evenwicht vormde met de andere versieringen en daardoor alles in  gepaste overvloed zichtbaar aanwezig was. De uiteinden van beide slingers die bij elkaar komen maakte ik vast aan mijn takelpunt waardoor dat van een breed deel naar een smal in een punt uitlopend geheel samen kwam en er een kerstboomvorm door ontstond.

En nu was mijn cadeau dan echt af.
Ik was er een beste tijd mee bezig geweest, had mij er heerlijk mee vermaakt en genoot van wat het geworden was. Een leukere kerst had ik mij niet kunnen wensen dan deze door te brengen met dat wat ik het liefste doe.

Blijft dat een cadeau alleen een cadeau is als ermee gedaan wordt waarvoor het is bedoeld en dat is natuurlijk het uitpakken ervan.
Enthousiast als ik ben kan ik daar dan niet lang mee wachten en maak er haast mee.

Eerst het maar eens van de kleine subtiele versieringen ontdoen die her en der verspreid waren aangebracht. Een feestje om die stuk voor stuk langzaam te verwijderen.

Daarna was het tijd het cadeau van de slingers te ontdoen, een simpele druk op een knop loste dat in no time op.

En dan komt het zogenaamde scheuren, dus met het verwijderen van de “sneeuwdruppels” was ik niet zo rustig en maakte zelfs wat haast met een Franse slag. Wat maakte dat ook werkelijk overal zichtbaar was dat er een cadeau is uitgepakt. Net zoals je vaak echt overal gescheurd inpakpapier ziet liggen, als een stille getuige dat iemand het enorm naar zijn zin heeft gehad en vol enthousiasme is bezig geweest. Zo leuk.

Daarmee kwam deze kerst tot een einde en heeft voor het cadeau meer dan een enkele af - indruk achter gelaten. Dat is een ding wat zeker is.

Voor mij heeft deze kerst ook heel veel gebracht, vond ik het een eer om zoveel aandacht te besteden en te hebben mogen ingepakt.

Wat rest zijn de herinneringen die zeker blijven bestaan.
En omdat ik het leuk vond jou als lezer een deelgenoot te laten zijn, eindigt deze kerst met dit verslag.

© Mrs. Jacqueline

 Terug naar de Kerstpagina.