Mijn terugkijk op het jaar

& Voornemens voor 2021


Traditie, wederom ga ik hier als altijd (sinds ik met deze pagina begon op 1 januari 2007 destijds) terug kijken naar het afgelopen jaar en vooruit in dit jaar. Het zestiende jaar van mijn studio, startend, zet ik natuurlijk ook deze traditie voort.

Aan het begin van vorig jaar had nog niemand een idee wat ons gaandeweg te wachten zou staan. Ik begon met allerlei ideeën aan mijn nieuwe Mijlpaal de behaalde 15e van mijn studio.

Het had mijn hoogtepunt jaar moeten zijn, het is mijn dieptepunt jaar geworden.

Wat mij het jaar ervoor (in 2019) niet gelukt was (en ik toen wel had aangekondigd) had ik doorgeschoven en het afgelopen jaar zou er dan ook het één en ander veranderen aan mijn studioruimte. Daarnaast ook had ik het over een verrassing gehad en alles was mij eraan gelegen die plannen ook ten uitvoer te laten komen. Nog helemaal niets wetende van een virusramp die op ons pad zou vallen in maart van dat jaar.
Vol goede moed was ik begonnen met de opstart van de verrassing die ik in petto had. Een hele nieuwe website, met hele nieuwe mogelijkheden, met hele nieuwe uitdagingen die daarbij een mogelijkheid zouden worden. En voor mij een wel overdacht en overwogen besluit om juist een hele nieuwe weg daarmee in te slaan.
De nieuwe website had ook alles te maken met een heel nieuw besturingsprogramma waar deze op zou gaan draaien. Iets wat ik “onder de knie” zou moeten gaan krijgen.
Tegelijkertijd op nog een ander gebied een hele nieuwe uitdaging want ik kon van “scratch af” deze maken, ontwerpen en bedenken met ook de nieuwe mogelijkheden van deze tijd daarin.
Nog iets anders waar ik aan begonnen was wat ook aan het begin stil kwam te liggen een collaringsceremony. (een dame die gewoon blij was met mijn naam te mogen tekenen en verder helemaal nergens iets vanaf wist dus ook helemaal geen idee had en wat dat betreft ook helemaal niets miste), en pas later dat jaar vervolging kon hebben.
De plannen voor de veranderingen aan/in mijn studio.
En een tweede website die ik geheel van niets af wilde ontwerpen, vanuit mijn nieuw ingerichte studiobasis.
Deze tweede website gaat helemaal een andere weg nemen, extra (bovenop mijn oude website in een nieuw jasje) en zal echt vernieuwing bieden, bovenop wat jij van mij gewend bent en daarmee zeker niet voor een ieder een mogelijkheid worden.
Helaas, viel alles stil vanwege het Covid 19 (Corona)virus.

Dit werd schakelen op hele nieuwe gebieden, met hele nieuwe mogelijk en onmogelijkheden, door de regelgeving, die ook op mijn pad kwam. De zogeheten Direct Contact beroepen werden in een lockdown gegooid ingaande de 16e van maart door regelgeving van het kabinet. Nou ben ik wel iemand die voor uitdagingen niet uit de weg gaat, maar met deze was dat toch even op een heel nieuwe manier “leren” schakelen. Dacht ik op dat moment nog, uitgaande van de gedachten dat het een kortstondig iets zou zijn.

Ik was van plan om toch te blijven zorgen voor mijn mensen, klaar te staan voor de gevoelens en het gemis waar iemand in terecht zou komen. Dus na dat een week gepasseerd was had ik alternatieven bedacht om wel wat mee te kunnen, en deze op mijn website neergezet. Inmiddels waren er ook mails en lieve vragen met handreikingen binnen gekomen van mensen die mij helpen wilden door deze moeilijke periode heen te kunnen komen.
Misschien heel naïef, maar dat op zichzelf bleek iets enorm overweldigendst te zijn voor me. Wat ik nooit had zien aankomen, dat jij ook voor mij wilde zorgen en het voor jouw ook heel belangrijk bleek, te weten dat het met mij goed ging. Ik heb gehuild dit kwam zo uit het niet verwachtte, dat het mij verschillende malen te veel werd aan emotie.
Kom op, ik weet waarom ik mijn studio heb, dat IK wil zorgen en daarom doe wat ik doe. Maar in de volksmond ben ik natuurlijk toch maar een Professionele Dame die een zakelijke studio draait, eigenlijk bijna altijd op welke manier dan ook negatief aangeschreven be(ver)oordeeld word. Grotendeels het altijd stiekeme deel van de ander zijn leven, waarbij ik op cruciale momenten op zijn best langs de zijlijn mag staan. En vanuit dat gegeven was het gewoon nooit bij mij opgekomen dat ik dat voor mijn mensen NIET ben, maar zoveel meer.

Het bleek een rollercoaster te worden waar ik in terecht kwam. De duur van de lockdown werd gaandeweg de weken steeds langer en telkens weer verlengd.
Als iemand met een eigen zaak wil je iets hebben om naartoe te kunnen werken, doelen zetten, deadlines halen, projecten opstarten, continu vernieuwend bezig zijn en plannen kunnen maken. Niets van dat alles kon. In plaats daarvan werd het een uitzichtloze periode zonder welke houvast dan ook, waar niets anders mee mogelijk leek dan uitzingen, watertrappelen om boven te blijven.
Op alle fronten compleet uitputtend.
En op een bepaald moment was ik geestelijk eigenlijk gewoon dood wat bestond uit buien en reacties die ik van mijzelf helemaal niet ken.
Een hoofd wat niets meer was dan een leeg dood omhulsel van een zwart gat waar niets meer in gebeurde alleen nog een angst in zat die vele weken heeft voortgesluimerd. Het enige gevoel wat ik herkende was dat van een diepe rouwbeleving, eerder had ik dat voor het laatst zo gevoeld bij het overlijden van mijn partner toen. (Een onnavolgbaar schuldgevoel dat ik de laatste nacht niet bij hem was geweest. De verpleging van de avonddienst die ik belde, had gezegd “ Hij slaapt nu en zijn zus is bij hem, we willen hem niet storen, bel morgenochtend even. De volgende ochtend bleek te laat te zijn en in plaats van dat ik belde, werd ik toen gebeld door de huisarts met de mededeling).

De maanden die volgden schommelde ik heen en weer tussen hoop en vrees, Alles viel stil, mijn leven viel stil, mijn ZIJN viel stil het heeft een enorm gevolg gehad en mij maanden werkelijk onderuit gehaald op vele fronten.
Tussen grote onzekerheid, tussen verbazing over onverwachte mooie goede dingen die uit dit alles voortkwamen. En uiteindelijk stuitte ik ook nog verderop in het jaar op hele nieuwe dingen die ik nooit vooraf had kunnen vermoeden.

Maar goed, mijn, goede doorzettingsvermogen momenten, besloot ik wegen te zoeken die wel mogelijk zijn binnen de lockdown en regelgeving. Zo heb ik dan toch de keuze gemaakt om mijn studio in een nieuw uiterlijk te brengen (investeren en vernieuwen moet een bedrijf toch). En pessimistisch gezien dacht ik “ga ik ten onder, dan helpt dat kleine beetje investeringsgeld mij daar toch niet, om dat dan alsnog te kunnen voorkomen”.

Op andere goede momenten dacht ik met fotoshoots en outfits aan de gang te gaan. Per slot van rekening heb ik altijd foto’s nodig voor de bladen, mijn website enz. Alleen had ik meermaals de energie niet om het ook te doen, kwamen in mijn hoofd de ideeën gewoon niet in een uitwerking van iets moois samen. En stuitte daarbij ook op het probleem van locatie en de uiteindelijke planning kwam dus nooit rond.

En dan als een zonsverduistering bij heldere hemel is daar een persconferentie waarin verteld wordt dat een week later op 1 juli de lockdown niet meer geld. Ik hoor het en mijn hartslag slaat op hol. Mijn studio heeft maanden stilgelegen en alles heeft stof ontvangen, de “verbouwing” was al een paar keer opgeschoven, natuurlijk in de hoedanigheid is het onmogelijk om een week later weer open te gaan. En dus slaat mijn “paniek” opnieuw toe.
Maar deze keer is het mijn boekhouder die mij weer tot rust krijgt met de woorden “ja Rutte kan zoveel zeggen, maar hij is niet de gene die dat beslist, jij moet er klaar voor zijn.
Dus ik zet mijn startdatum op 1 augustus, het geeft mij nog 5 weken om alles in orde te kunnen brengen. Een tijd waarin weer veel gebeurd, de studio wordt gaandeweg heel mooi en heel schoon, mijn hoofd begint te wennen aan een nieuw gegeven en ik betrap mijzelf erop dat ik met veel wissels te maken krijg. Kan ik het nog? Durf ik het nog? Durven anderen weer zich aan mij over te geven? Maanden waren voorbij gegaan waarin het een doodzonde is om aan te raken, dichtbij een ander te komen. Heb ik mijn kracht en mijn gave nog wel? Mijn hoofd een zwart gat met niets meer daarin, komt mijn fantasie wel weer terug, wordt mijn hoofd wel wakker of is dat dood?

Als ik iemand zou zijn die een plastisch vak uitoefent, dan zou het niet zo moeilijk zijn gewoon weer op te starten, maar ik beoefen mijn beroep niet op die manier, ik geef gevoel en emotie en mij. Dan kun je niet zonder deze drie iets herstarten. En dus besloot ik dat daar mijn prioriteit moest liggen. En de eerste afspraken plande ik dan ook in, met mijn mensen, die dat snappen en gaf ze ook aan het doodeng te vinden.
En de mensen die in februari/maart al hun sessiebedrag hadden overgemaakt (zowel bekend als nieuw) en nooit de daadwerkelijke sessie hadden kunnen ontvangen. Waar ik de maanden door, regelmatig contact mee had onderhouden, konden natuurlijk ook zo snel mogelijk een nieuw plekje inboeken ook dat vond ik belangrijk.

In de nieuwsberichten waren de topsporters o.a. regelmatig aan het woord geweest. Die vertelden over hun lichamelijke terugval en hoe het lichaam zelf al snel afneemt met bijvoorbeeld spiermassa. Dat wat ik doe, is vergelijkbaar met topsport, dus ook ik had met dit obstakel te maken (maanden niets mogen doen betekend ook voor mij terugval in spiermassa o.a.). Dus de vraag voor augustus bleek vele malen groter dan wat ik tegemoet kon komen.
Gelukkig waren er mijn boekhouder, mijn broer en nog een paar mensen die mij hierop wezen, zo dat ik er ook op voorbereid was, niet zomaar weer vol te kunnen starten.

De opstart in augustus was zwaar op vele fronten, niet alleen voor mij, ook voor jouw die nu eindelijk weer naar mij toe kon komen. Emoties, ook bij jou en ik zelfs een soort van ongepast schuldgevoel dat ik in mijn eigen ruimte met jou binnen mocht stappen zonder dat ik iets doe wat niet zou mogen.
Maar deze maand was ook heerlijk gewoon weer in mijn studio te mogen zijn, met jouw iets heftigs te kunnen beleven, samen de buitenwereld te kunnen vergeten en in onze bubbel te kunnen zweven. En gelukkig kwamen in deze maand de afspraken voor september ook al binnen. Wat maakte dat ik weer een heel klein beetje kon ademhalen en heel voorzichtig begon te hopen dat misschien toch alles nog wel goed zou komen.

Inmiddels is het oudejaarsavond en ben ik /zijn we weer in een lockdown sinds de 14e van december en starten we het nieuwe jaar in deze situatie. Helaas heb ik daarom mijn deadline voor het online gaan met de website in een nieuw jasje net niet gehaald. Dus als jij dit leest zit je nog op de vertrouwde in het oude jasje. “Bare with me”, ik beloof je snel te zullen verrassen en ervoor te zorgen dat jij ineens spontaan wel op de nieuwe bent aanbeland. Een studio compleet in een nieuw jasje heb ik wel gehaald, deze staat met nieuwe uitdagingen en verrassingen erin, te wachten om weeer in gebruik te mogen worden genomen. Ik zelf heb het overleefd. So far so good!
Het laatste stukje van mijn voornemenpagina nu, schrijf ik terwijl het vuurwerk (nee, niet de F1) spreekwoordelijk om mijn oren vliegt aan alle kanten, mijn huiskamer doet oplichten in een veelvoud, de knallen niet van de lucht zijn en duidelijk hoorbare gillende en feestende mensen bij elkaar staan. Die hebben allemaal blijkbaar niet naar de knallend goede show wat woordkeuzes betreft, van Guido Weijers zitten kijken die toch echt zei “de geschiedenis te wissen”. Wat maakt dat ik denk, nog niet heel snel van deze lockdown af te zullen zijn. De gene die mij opbelde, hoorde zelfs aan de telefoon, hoe het er hier aan toegaat met mij pratende.

 

Voordat ik nu dit jaar in stap hier, wil ik even een moment nemen, extra, om te bedanken aan jou.

Dank je voor de giften die ik heb mogen ontvangen van je. Jij hebt niet willen accepteren dat hier alles eindigden en mij “in leven gehouden”.

Dank voor het doorworstelen van mijn woede, frustratie en kortaf zijnde buien die ik liet ontploffen. Compleet ongecontroleerd overkwamen die mij, maar dat maakt het geen excuus. En waar jij de volle laag van kreeg.

Dank je voor iedere 3 weken een minuut of 5 langskomen met bloemen en praten op afstand, om jezelf te vergewissen dat ik echt oké ben. En mij te laten zien dat ook jij oké bent, tegelijkertijd.

Dank voor de lieve mails die ik mocht ontvangen met steunberichtjes om vol te houden.

Dank je voor steeds een nieuwe afspraak inboeken terwijl je wist dat ook die niet door zou gaan. Maar mij wel mee te nemen, in de hoop, dat er een keer, de eerste is, die weer wel blijft staan.

En dank je, want niets heeft mij zo jouw leren kennen als deze uitzonderlijke perioden, het heeft mij bevestigd, het heeft mij doen verbazen, het heeft mij je egocentrische kant laten zien. En het heeft mij versteld doen staan op positieve en negatieve manieren.

Zo zijn er die nu buiten de lockdown momenten, juist bewust niet, bij mij, een douche namen, omdat zo ook klein bespaard kon worden (gas, water, schoonmaak) om te willen helpen. En was er iemand die bedacht een schone handdoek voor en een schone handdoek na de sessie te gebruiken om mee af te drogen bij het douchen, (die 2e pak ik zelf wel even uit haar kast vandaan). Waardoor ik extra de 5 andere handdoeken uit die kast ook gelijk mee kon wassen (die waren aangeraakt), een kast extra kon schoonmaken vanwege de Covid regelgevingen besmettingsgevaar.
Slim, heeft die persoon, al vrij snel, zelf bedacht, maar niet meer terug te komen. Waarmeee hij de juiste keuze heeft gemaakt (menende dat ik hem niet op zijn gedrag had mogen aan spreken).

Ik wil mijn website hulp hier ook even benoemen, die ik midden in die zware periode vond. Iemand die wel mocht werken in zijn vakgebied en dat ook wilde. Op zich heel verfrissend (aangezien mijn ervaring van ervoor, juist het tegenovergestelde had bevestigd).
Ondanks mijn buien (die ook naar hem toe niet altijd even tactisch waren), gewoon zei dat ik meestal een aardig mens ben en samen met mij, nu bijna twee websites heeft helpen ontwerpen. En geluisterd heeft naar wat ik wil, waar ik aan denk en meedenkt daarbij hoe we dat voor elkaar kunnen krijgen. Ik hoop het begin hiermee van een goede lange samenwerking.

Natuurlijk kan ik hier ook niet afsluiten zonder een hele goede vriend en tevens “mijn” fotograaf te benoemen. In dit moeilijke afgelopen jaar heeft hij niet alleen helpen een droom voor mijn dame te verwezenlijken, maar ook nog een kerstshoot voor mij kunnen shooten, waarmee ik eindelijk ook weer eens leuke kerstfoto’s heb kunnen maken. En even niet bezig was in mijn hoofd met moeilijk, maar met uitdaging.

 

** Vandaag de eerste dag van 2021 bij het lezen van deze pagina kan ik je ook de eerste verrassingen al melden om te kunnen bekijken.

** Net niet gehaald maar zeker binnenkort zal deze website in een heel nieuw jasje te zien zijn. Voor jou om te bekijken wat dan nieuw en wat herkenbaar is. Veel zal je verrassen denk ik.
Een combinatie van het oude vertrouwde, in een modern van deze tijd. Het was er tijd voor, internet is een snel veranderend medium (in 2013 had de site voor het laatst echt een nieuwe look gekregen). Ook zul je dan zien dat een aantal “buttons” niet meer teruggekomen zijn. Hiervoor komt te zijner tijd een heel andere optie. Wat maakt dat mijn oorspronkelijke website kleiner, overzichtelijker is en het voor jouw makkelijker relevant naar wat jij zoekt.

** Ook nieuw, een aantal Disciplines zijn vanaf nu niet meer bij mij mogelijk (dit betreft o.a. een aantal rollenspellen). Ben jij eerder bij mij wel geweest op een heel regelmatige basis, voor dat wat je nu niet ziet staan, dan geld voor jou natuurlijk dat je nog steeds terecht kunt. Maar contact hebben om het een en ander te overleggen is daarbij wel even handig, dan weet ik ook weer wie jij was en het voorkomt teleurstellingen aan beide kanten.

** Ook nieuw, Per de eerste van deze maand , dus nu, zijn mijn sessie bedragen veranderd. Heb jij al een sessie geboekt staan (ergens in dit jaar) en is de betaling daarvan al voldaan, is die natuurlijk nog gewoon voor het oude bedrag!

** Ook nieuw, Een paar Disciplines is vanaf nu mogelijk om die op een abonnementsbasis te boeken. Hiervoor gelden andere bedragen, vaste betalingen per giro data, en bij deze vorm gaat het echt om één specifiek onderdeel waarvoor je dan terecht kunt. Bondage (Shibari) & Caning /(spanking) zijn die, waar dit voor gaat gelden. Bij de Spanking belangrijk (niet de rolspelvorm en niet de otk vorm). Voor de Shibari geld alleen dat (niets erbij) tijdens.
Deze twee Disciplines kunnen/zijn voor een aantal mensen een “broodnodige” Psychologische/medische onderhoudsdosis.
Aan deze twee Disciplines zit geen vaste duur dat een sessie kan zijn, dit is geheel aan mij om te beslissen. En een invulling aan te geven naar wat ik denk dat jij nodig hebt. Voorwaarden zijn dat het abonnementsvorm is, per maand gepland, vaste betalingsdata, vrijheid van risico op merktekens.

** Mijn WEETJES pagina blijft natuurlijk de pagina waar jij altijd makkelijk het laatste nieuws, de nieuwste dingen, mededelingen enz. in de lopende balk kunt vinden.

** De chat dan.
zoals je weet ben ik vanwege de Covid lockdownperiode van eerder vorig jaar, heel veel online geweest. En eigenlijk is daarmee ook mijn bedoeling weer opgestart om dat geregeld te blijven doen.
* Ik ben ook iemand van de tradities, dus natuurlijk ga ik (net als al de voorgaande jaren) deze 1e januari weer online staan om je de gelegenheid te geven even binnen te kunnen vallen.
 

Ook dit 16e jaar, hoop ik weer Stormachtige Momenten mee te maken, die jij en ik samen delen. Welke ons uniek maken in wat we samen beleven.

** Sluit ik af met te zeggen; veel plezier ook dit jaar met het rondneuzen, volgen van mij en lezen op mijn website.
Als ik je (nog) niet persoonlijk ken, je te mogen leren kennen en ontmoeten in de studio.


©Mrs. Jacqueline

 

Klik op de schoentjes om terug te keren.