Van theorie naar praktijk.

 Sinds een tijdje nu heb ik weer contact met een stel wat ik ken van een aantal jaren geleden.

Toen praten we bij regelmaat met elkaar maar ondanks dat het mij heel erg leuk leek om iets met de vrouw te kunnen doen, kwam het er eigenlijk nooit van.

Nu kwamen we elkaar onverwachts tegen, herkenden elkaar, raakten aan de praat en van het één ontstond deze keer wel het ander, het met haar een sessie kunnen aangaan.

 

En mijn brain ging stormen, ik kende en ken haar goed genoeg om te weten dat ik een klik met haar voel en natuurlijk ook met hem haar D, maar ja met de tijd die er verstreken was kan er natuurlijk het één en ander veranderd zijn, eerst dus maar eens “vissen” bij haar D of ik rekening moet houden met dingen medisch of BDSM technisch. En alvast een onverwacht klein beetje Mindplay erin gegooid bij haar.

De week voorafgaand aan de daadwerkelijke afspraak nog even een berichtje gestuurd naar haar D met daarin een vraag m.b.t haar kleding, in de hoop dat hij dat nog op tijd zou lezen . Dat lukte en de afspraak stond zover als ik dat van te voren allemaal plannen en bedenken kan.

Nu weet ik van mezelf dat ik eigenlijk altijd geneigd ben en het gebeurd me dus ook altijd, om het als grootste uitdaging te zien een ander iets heel moois of speciaals te kunnen geven. Dus tegen de tijd dat de dag gekomen was, had ik in mijn hoofd al vele keren, dat wat ik met haar van plan was de revue laten passeren. Maar ja dat is dan de theorie, nu moest de praktijk uitvoering ervan ook nog gaan lukken. Ik ging ervoor.

Op de betreffende locatie was ik wel eens eerder met iemand bezig geweest en kon me herinneren dat er toen een paar foto’s gemaakt waren, maar hoe en door wie dat wist ik niet meer.

Dus bij aankomst de gastvrouw aangesproken of er straks met wat ik van plan was foto’s genomen konden worden. Zij begreep daaruit dat ofwel ik, ofwel de D van de s een camera bij zich zou hebben en gaf een “ja dat valt wel te organiseren”. Toen bleek dat zowel ik als de D geen camera hadden en zij zag dat ik best wel teleurgesteld was dat ook daar geen camera is viel ze even stil, om vervolgens een blij gezicht te trekken met de uitspraak “oh wacht komt goed, ik ga even iemand bellen”. Weg was ze en toen ze even later weer op me af kwam zei ze heel spontaan “geregeld hoor R. komt eerder en die neemt zijn camera mee, hij is er om een uur of vijf”.

Eh, poeh, jeetje, dit overviel me compleet daar, (aan hem) had ik nooit gedacht, had ik dat, had ik de vraag nooit durven stellen voor foto’s. Want ja daar komt dan toch de zeg maar podiumvrees om de hoek kijken en het feit dat ik weet hoe zijn foto’s altijd zijn.

Enne uiteindelijk had ik voor als nog alleen maar een theorie in mijn hoofd en nog geen enkele garantie dat die in de praktijk om te zetten zou zijn, op die manier zoals het in mijn hoofd eruit zag.

Ik weet dat ik in de loop der jaren best goed geworden ben met touw en dat het me tot op heden gelukt is om wie dan ook op welke manier dan ook te takelen (horizontaal, zittend, liggend, ondersteboven enz), maar dit wat ik nu van plan was zou de eerste keer worden en natuurlijk ook nog op een andere locatie dan mijn eigen studio (en dat is toch altijd anders omdat je maar een x deel aan materiaal mee kan nemen, je niet persé alles bij de hand hebt, de takel zelf anders is, enz). Bovendien is er nog de factor kijkers welke bij mij altijd heel dubbel werkt ik ben exhibitionistisch dat weet ik, maar dan is er toch weer die extra spanning die een soort van twijfel bij me boven brengt.

De deurvrouw pikte mijn spontaan ontsproten zenuwen op en gaf me een peptalk en niet veel later arriveerde het stel waarmee ik deze middag had afgesproken. Kort even een rondleiding, een drankje, hij checkte nog even bij mij over haar outfit, zij kwam spontaan naar me toe om te laten zien dat ze geen boeien en ander haak en sluitwerk aan had en even kort bijpraten en de regels voor haar uitzetten. Deze dag was ze volledig overgedragen aan mij en dus hield dat in dat mijn “wil” wet was.

Mijn koffer gehaald, naar de ruimte gegaan waar de takel hangt en even met mijn vinger een gebaar gemaakt van komen jij.

Terwijl ik begon met de bondage knoopte ik tegelijk een gesprekje met haar aan, dit gaf me de gelegenheid om te kunnen peilen hoe haar zenuwgehalte was aangezien zij totaal geen idee had wat haar te wachten zou staan. Tegelijkertijd kwam ik erachter dat ze nog nooit eerder iets van takelen had meegemaakt en langzaam ontstond bij mij de gedachte ok, dit gaat mij zeker lukken voor haar, de overhand en ik werd zelf iets rustiger vanbinnen.

En ineens stond R. achter me.

Langzaam maar zeker ontstond een bondage om haar lichaam heen die in mijn hoofd al zichtbaar was en hoe verder ik kwam, hoe enthousiaster ik werd.

De clou was om haar zo op te takelen alsof ze gewoon rechtop staat en zo, dat ze in de lucht ook gewoon zou kunnen “lopen”. Vooraf had ik nog gedreigd met een uitspraak als “ik hoop dat je goed getrainde armspieren en schouders hebt want daar hangt alles vanaf vandaag”. Natuurlijk zou dat niet zo zijn maar als ze enigszins het idee of gevoel zou hebben van wel dan zou dat toch een extra’s zijn voor mij en mijn “touwkunsten”.

Daarnaast had ik haar nog een mededeling gegeven van “open maar toch (op)gesloten”. Want als ze eenmaal in de lucht zou staan was mijn bedoeling om haar dan daar ook nog op te sluiten.

Inmiddels vloog om ons heen een heel geflits en foto na foto werd geschoten en daar ging ze. Eerst maar eens de voeten van de vloer en haar aan het idee laten wennen dat ze er echt hing en zo steeds hoger. Normaal gesproken wil ik eigenlijk altijd dat een vrouw s haar hakken aanhoud als ik met haar bezig ben, ik vind dat mooi om te zien een echte toevoeging geven aan en ja mijn oog kijkt graag naar een vrouw in hakken. In dit geval had ik daar een uitzondering op gemaakt want ja ook hakken zijn scherp en dat kon ik nu echt niet hebben.

De “kooi” omsloot haar langzaam, steeds wat meer beginnend bij haar voeten om langzaam op te kruipen tot ze er helemaal in omsloten was. Nu zat er niets anders meer op voor haar dan echt helemaal over te geven aan haar situatie. Terwijl er van alles met haar gebeurde, ze schommelde heen en weer, draaide halve en hele rondes, zag ongetwijfeld een heleboel geflits van alle kanten (ik denk dat dat op zich zelf het ook al heel speciaal maakt). En uiteindelijk gaf ik haar de opdracht haar handen van de evenaar af te halen en te vertrouwen op het loslaten.

Als D. keek ik omhoog naar haar daar hangend in de lucht en wauw wat een fantastisch gezicht en wauw dit was de praktijk die ik nu zag en deze was toch echt ontstaan uit een theorie.

Ik was als een kind zo blij en trots op mezelf dat ik ook deze suspension toch mooi voor elkaar had gekregen, natuurlijk had ik dat alleen maar gekund door het vertrouwen wat ik van haar had gekregen, maar nu was het echt.

 

Na deze ervaring was het bijkomen en even uitpuffen voor haar en mij, het buffet werd geopend en dat gaf hun ook even gelegenheid tot lekker te eten.

Van R. hoorde ik dat hij wel een 300 foto’s had genomen. Tja, dat had al het flitsen wel verklaart en oeh wat was ik nieuwsgierig naar die foto’s toen al. Overigens ik niet alleen natuurlijk maar ook het stel.

 

Later die middag heb ik nog een wens van haar willen verwezenlijken deze is niet helemaal goed gelukt want het verzoek daarbij van haar D om dat te doen met haar benen wijdt mislukte, En als perfectionist is dat dan natuurlijk toch net even een Ggggrrrrrr. Maar dat verzoek heeft zij niet meegekregen dus voor haar is die ervaring wel helemaal gelukt.

 

Aan het einde van de dag waren we allemaal moe en voldaan. En deelde haar D me nog mee dat hij zeker wist dat het zoveel bij haar had gedaan dat ze de thuisreis niet wakker meer zou meemaken maar ongetwijfeld in de auto in slaap zou vallen.

En ik heb een fantastische dag gehad, een fantastische beleving, een fantastische ervaring en mezelf toch een klein schouderklopje gegeven.

 

Terug naar Takelen