Chatgesprekjes met mijn leerling.

Toen msn nog bestond was ik daar regelmatig op te vinden.
Ook toen al was ik bereikbaar voor mijn eigen mensen om ook via dat kanaal binnen te kunnen vallen en even contact met me te hebben, close te voelen, of dat stukje extra te hebben.

Een van de gesprekken die ik had, op toen nog msn, was met mijn leerling. Vaak voorafgaand aan zijn bezoek aan mijn kamer viel hij even binnen om te laten weten dat hij gespannen was en van huis vertrok. Tussendoor viel hij soms ook gewoon even binnen.

Ook nu heb ik dat extra contact met mijn knul via mijn persoonlijke chat. Ik vind het heerlijk dat hij bijna iedere dag even bij me binnen valt / zich gewoon even meldt bij Juf. Zijn fantasieën met me deelt, vertelt over zijn Tante, mij laat meeleven bij de spanning wanneer m'n kamer weer op de planning staat, zijn pubergedrag en nog zoveel meer.

Omdat ik niet alleen zijn Juf ben op de momenten dat hij zich in mijn kamer moet vervoegen maak ik van zijn chatbezoekjes een moment om op de hoogte te blijven. Hoe het met hem is, hoe hij zich gedraagt wanneer hij niet in mijn zichtveld is, test ik zijn leesvaardigheid, soms geef ik hem een opdracht. En laat hem weten wanneer ik een gesprek met zijn Tante gepland heb staan, of zij mij via andere kanalen iets heeft laten weten.

Niet alleen voor mijn leerling zijn deze chatmomenten een belangrijk onderdeel geworden, ook voor mij zijn ze dat.

De chat geeft mij een aanvulling waarin ik met zijn fantasieën mee kan gaan want dat is zo belangrijk. Ook mijn fantasieën de vrije loop kan laten en de Juf kan zijn die ik voor hem wil zijn.
De chat maakt mijn inventiviteit los in snelle Juf antwoorden of uitspraken terug geven. Het wakkert me census aan en houd me scherp en alert. En maakt het overschakelen iets als vanzelf gaand, zodra ik mijn eerste welkom woorden naar hem typ.
Soms ook kan ik hem wel door de mangel halen als hij zich niet zo netjes gedraagt en er een potje van maakt, dat laat ik hem weten ook. Als Juf wil ik daar duidelijk in zijn, ik geef hem niet alleen op zijn kop en disciplinaire maatregelen. Als hij dat verdiend heeft geef ik hem ook complimenten, een “schouderklopje” en soms een beloning als ik vind dat die erbij hoort.

Meer dan eens heb ik de grootste lol achter mijn computer en betrap ik mezelf op een brede glimlach of schaterlachend, bij dat wat ik van hem lees of door de antwoorden die ik aan hem teruggeef.
Maar altijd sluit hij af met een kus aan zijn Juf en hij weet dat ons gesprek pas klaar is nadat ik de woorden Dag dag heb gegeven.

Wat heerlijk dat een schooltijd zo ontzettend lang duurt en leerlingen niet zo heel snel opgroeien tot volwassen mensen. Als Juf zijnde hoop ik dat ze altijd die leerling zullen blijven.

© Mrs. Jacqueline


 Terug naar Tuchtschool.