De eenzaamheid opzoeken.

Na de douche natuurlijk naakt en op mijn knieën wachten tot de meesteres klaar is met bellen en tijd voor mij heeft. Op de grond liggen al een aantal dekens om mij in te pakken. 

Dan is de meesteres klaar en pakt ze mij in een bondagezak. Het is een soort visnet kous, aan beide kanten open. Maar met een touwtje wordt eerst de onderkant (bij mijn voeten) dichtgeknoopt. Dan gaat de kous verder omhoog. Voordat het geheel over mijn hoofd wordt getrokken eerst mijn handen naar binnen. Terwijl de meesteres de zak boven mijn hoofd dichtbindt stop ik de oordopjes in mijn oren. Op mijn rug lig ik te wachten op de zaken die gaan komen.

Mijn handen worden door de meesteres naast mijn lichaam gelegd en de dekens worden om mij heen gebonden met een aantal riemen. Mijn armen en benen zijn vastgebonden. Ook krijg ik een blinddoek voor.
De oordopjes nemen bijna al het normale geluid weg, en ik hoor alleen mijn ademhaling nog. Zou de meesteres nog in de ruimte aanwezig zijn en toekijken? Ik weet het niet, maar mijn hartslag is flink hoger. Ik voel hoe de spanning in mijn lichaam zich opbouwt. Wat doe ik hier eigenlijk, speelt door mijn hoofd. Vindt de meesteres het wel leuk? Maar door dat soort vragen wordt mijn hartslag alleen maar hoger. Hoe lang kan ik het volhouden? Durf ik wel te roepen als het mis gaat? Ook dit soort vragen doen mijn gemoed geen goed. Ik krijg er zelfs hoofdpijn van en mijn mond is helemaal droog.

Dan concentreer ik mij op mijn ademhaling. Na een kwartier (?) wordt deze weer rustig en gaat mijn hartslag omlaag. Ook mijn mond krijgt weer wat vocht en de hoofdpijn trekt weg. Langzaam begint de eerste irritatie tot mij door te dringen. De bondagezak kriebelt aan mijn tenen en hoe meer ik beweeg hoe irritanter het wordt. Dan besluit ik daar niet meer op te letten maar een beetje te rusten. Dat lukt aardig, ik fantaseer over de situatie en kom geheel tot rust, zonder te slapen. Af en toe dringen geluiden van buiten of bij de buren tot me door, maar de eenzaamheid is duidelijk aanwezig. Mijn hersenen komen in een passieve toestand waarbij ik mij heel happy voel (een soort meditatie?). Ik accepteer de situatie, leg mij in de handen van mijn meesteres. Nee, het is moeilijk uit te leggen wat ik precies voel en denk. Maar het is heerlijk.

Ineens voel ik handen aan mijn voeten zitten, langs mijn benen strijken en mijn handen te betasten. Het is mijn meesteres die komt controleren hoe het gaat.
"Het gaat goed, meesteres." zeg ik braaf, "Zou u de blinddoek wat strakker willen doen?"
Een antwoord krijg ik niet, dat zou ik toch niet of maar half horen. De blinddoek wordt stevig om mijn ogen gebonden. Heerlijk.
Vervolgens blijf ik rustig liggen en fantaseren. Mijn piemel begint een beetje op te spelen. Ook voel ik mijn handen strak tegen mijn lijf aan gebonden. Langzaam begint de pijn in mijn schouders toe te nemen door het lange stilliggen. Het gekriebel aan mijn tenen is ineens ook weer aanwezig maar nu nog erger. Alle gevoel voor tijd is weg. Hoe lang lig ik hier al? Gelukkig zink ik weer weg in een fantasie: de meesteres heeft een heleboel mensen uitgenodigd die allemaal foto's van mij nemen terwijl ik daar lig. Maar deze fantasie wordt langzaam steeds onwerkelijker omdat ik de eerste aandrang van plassen voel aankomen. Ik probeer de fantasie vast te houden want ik vind de gedachte wel erg leuk, maar de aandrang tot plassen wordt steeds sterker. Durf ik zo maar te plassen zonder de meesteres te waarschuwen? Eigenlijk niet. Dan nog maar even volhouden. Maar dat helpt niet echt, als je moet plassen dan moet je plassen. Eindelijk durf ik de meesteres te roepen. Zij is er snel want ik voel haar mijn voeten weer controleren.
"Ik moet nodig plassen, meesteres. Of ik plas zo of u moet een truc toepassen."
Even later voel ik hoe mijn piemeltje in een bedplasser wordt gestopt. Vrijwel meteen moet ik plassen. De opluchting is enorm en ik concentreer mij weer op het wachten. Armen en schouders doen zeer, tenen kietelen nog steeds aan de bondagezak maar geen pijn in mijn rug hetgeen mij verwonderd. Ademhaling en hartslag normaal.
Vrij snel (?) komt de aandrang tot plassen terug. Binnen de kortste keren moet ik de meesteres weer roepen. Weer plassen in de bedplasser, maar nu komt de verhoogde hartslag terug. Ook voel ik mijn lichaamstemperatuur omhoog schieten, dat is niet goed. Tijd om te stoppen en ik durf dat (gelukkig) meteen tegen de meesteres te zeggen. Als het echt niet meer gaat dan meteen de meesteres gewaarschuwd anders komen er problemen.

Al met al toch twee en een half uur vastgebonden gelegen. Eigenlijk had ik vier uur willen halen, maar ik ben blij dat ik zover gekomen ben.
De meesteres maakt mij rustig los, laat me wat drinken en langzaam open ik de ogen, verwijder de oordopjes en ga overeind zitten. Als de meesteres voor mij komt staan moet ik haar even omhelzen. Ik leg mijn hoofd tegen haar buik, sla de armen om haar heen en voel me heerlijk. Eenzame opsluiting is een zeer statische manier van SM, er gebeurt natuurlijk erg weinig maar dat is de straf. Een dynamische behandeling waarbij de meesteres mij in veel verschillende standjes vastbindt en op mijn billen slaat is erg leuk, maar ook eenzame opsluiting heeft zijn bekoringen.
De volgende dag weinig (geen) last van mijn schouders. Voor mij de reden om een volgende keer toch voor de vier uur te gaan.

Het (bovenstaande) verhaal is denk ik klaar. Als je voor jezelf probeert op te schrijven wat je voelt dan worden dingen soms erg onduidelijk. Eenzame opsluiting geeft een niet te omschrijven emotie. Ook doet het lichamelijk dingen met mij. Bondage natuurlijk, maar er is meer.
Ik hoop dat u het leuk vindt om het verhaal op de website te plaatsen.

Met een vriendelijke groet,

sybold

 

Terug naar Opsluiting        Terug naar Ervaringen