Bioscoopbezoek; naar de film Venus in Fur met Meesteres Jacqueline

Verslag doen van de mooie dingen die ik (esje) mee mag maken met Mrs. Jacqueline is niet eenvoudig. Al gauw heb ik bij het schrijven het gevoel niet voldoende recht te doen aan hoe het was, en de essentie te missen. Toch wil ik een poging wagen een verslag te maken van een recente, heel bijzondere ervaring.
Mij werd namelijk de mogelijkheid geboden om met Haar naar de film 'Venus in Fur' van Roman Polanski te gaan. Natuurlijk zou ik voor zo'n exclusief 'bioscoopavondje' alles tot in de puntjes moeten regelen voor de Meesteres, en de daarbij horende voorschriften nauwkeurig in acht nemen. Mrs. Jacqueline raadde mij aan deze op te schrijven, niet omdat ik zo vergeetachtig ben, maar omdat ik er door de spanning misschien toch niet aan zou denken. Dat was een goed idee, want het was inderdaad heel spannend voor mij. In de eerste plaats omdat dit de eerste keer was dat ik Haar in het openbaar zou vergezellen en dienen. Dat is toch even anders dan in de veilige sfeer van huis en studio. Het zou ook de eerste keer zijn dat ik een SM-film zou zien. En dan nog wel met Haar!
De regels hielden bijvoorbeeld in dat ik mij gepast zou kleden. Aangezien de Meesteres (en ik ook) van leer houdt, moest ik dus mijn leren shirt en shorts aan. Ik zou haar begroeten met een handkus. Als we wat zouden gaan drinken voor of na de film, dan zou ik de bestelling aannemen, de melk in de koffie doen en met mijn linkerhand roeren. Ik mocht zelf ook iets drinken maar niet eerder dan Zij. Verder moest ik natuurlijk kaartjes en vervoer regelen.
Lange tijd tevoren ben ik begonnen met me voorbereiden en de regels uit mijn hoofd te leren. En me proberen voor te stellen hoe het zou zijn, met haar in de bioscoop, en 'gewoon' buiten tussen de mensen. Hoewel ik me soms een beetje zorgen maakte over de mogelijkheid dat ik een bekende zou tegenkomen -de bioscoop is niet ver van waar ik woon- overheerste uiteindelijk de opgewonden spanning en de 'zin er in'. Gelukkig maar, want het zou jammer zijn als je van zoiets unieks niet zou kunnen genieten vanwege de gedachte aan wat anderen er eventueel van zouden vinden.
Gelukkig was het geregelde vervoer goed, want Mrs. Jacqueline had niet hoeven wachten en we waren ruim op tijd voor de film. Zij zag er werkelijk prachtig mooi uit, en mijn verschijning viel haar ook niet tegen. Er was dus genoeg tijd voor koffie, en het was tamelijk druk in het café-gedeelte van de bios zodat we behoorlijk centraal aan een tafeltje kwamen te zitten. Het voelde bijna als een test: "Laat nu maar 'ns zien dat de blikken en gedachten van anderen je niet raken, esje!" Niet dat iemand dat echt tegen me zei, maar het spottende stemmetje in mijn hoofd wel. Na de bestelling van koffie, gaf de Meesteres te kennen dat ik nog iets vergeten was te doen. Ik wist heel goed wat dat was. Had er al een tijdje aan zitten denken. De handkus! Het had buiten gekund, maar nu was het te laat. Het moest hier met al die mensen er om heen, die zich vast al aan het vergapen waren aan het opvallende tweetal dat wij vormden. Na een vlugge kus op haar handrug wilde de Meesteres mij erop wijzen dat dit ver benedenmaats was, tenminste ik vermoedde dat zij op het punt stond dat te zeggen. Maar juist op dat moment kwam de kelner te hulp: hij zette de koffie neer en maakte een babbeltje. Kort daarna heb ik afgerekend, want we moesten ons naar de filmzaal begeven. De Meesteres had mij weg laten komen met een halfbakken handkus. Dat zou ik later nog wel goed maken.

De film was magistraal, en het zien ervan met mijn lieve en zeer hoog geachte Meesteres naast me was een onvergetelijke ervaring. Ik werd op allerlei manieren door de film geraakt: hij was mooi en vernuftig gemaakt, vaak geestig, sfeervol, sensueel, erotisch, maar de snaar die vooral geraakt werd is precies wat mij aan Mrs. Jacqueline bindt: het verwarrende en spannende spel van overgave en passie, extase en onderwerping. Het mooie was dat ik zo veel herkende; het was de filmische verbeelding van de essentie van mijn SM-gevoelens en ervaring. Dat was ontzettend opwindend voor mij, en ik werd er blij van. Ik vond het zó treffend, dat ik me bij wijze van spreken afvroeg  hoe die Polanski (scriptschrijver en regisseur van de film) zo precies kon weten hoe mijn diepe verlangens eruit zien!

Na afloop van de film hebben Mrs. Jacqueline en ik nog nagezeten in het café-gedeelte. We hebben niet te veel uitgewisseld over de film. De Meesteres wilde mij de gelegenheid geven om het voor mezelf te verwerken en mijn ervaring daarvan op te schrijven. Als we erover zouden praten dan zou ik ongetwijfeld door haar beïnvloed worden. Aan de ene kant vond ik het wel jammer omdat ik mijn enthousiasme graag wou delen, en benieuwd was naar haar mening, maar het was zo ook goed (om de reden die zij gaf). Het leek me erg onwaarschijnlijk dat zij niét had genoten van de film, en ik stelde hardop vast dat in elk geval geen van ons tijdens de film in slaap was gevallen. Dat beaamde ze glimlachend. Zij kon vast aan mij zien wat een indruk de film op mij had gemaakt, want mijn gezicht is een open boek voor haar en ze maakte de vergelijking met een SM-sessie waar je een tijdje van moet bijkomen. En inderdaad, de na-beleving is voor mij altijd een belangrijk onderdeel van zo'n ervaring. Het feit dat Mrs. Jacqueline dat weet en respecteert vind ik (het zoveelste) bewijs van haar superieure Meesteresschap!
Terwijl we daar zaten heeft ze mij nog enkele opdrachten gegeven. Ik moest een pen en papier gaan vragen aan de bar want er moesten een paar taken genoteerd worden:

1. Maak een verslag van de avond van het bioscoopbezoek met de Meesteres;
2. Maak een verslag van de film zelf;
3. Vind items die met de film Venus in Fur te maken hebben: 'memorabilia'.

Na een vlotte terugtocht naar de studio heb ik de Meesteres buiten op straat eindelijk de handkus gegeven die ik Haar eigenlijk in het volle café had moeten geven. Het was heerlijk om op die manier de schitterende avond af te sluiten en afscheid te nemen van Haar. En terug te gaan naar mijn huis, met een vol hoofd. Vol van 1001 warme, zinderende gevoelens vergezeld van beelden, heel veel beelden als in een lange droom.

esje