Venus in Furs (de film)

Wat leuk om te zien dat een tip plaatsen onverwachte uitkomsten kan hebben. De tip zoals ik deze op mijn website had staan (in februari 2014)

Tip: Deze week is in een aantal Nederlandse filmhuizen de filmVenus in Fur van Roman Polanski in première gegaan. Venus in Furs is een boek van Leopold von Sacher Masoch. De term "masochisme" is dan ook naar hem vernoemd. Naar mijn idee een absolute aanrader om te gaan bekijken. BITTER MOON & THE PIANIST zijn nog andere voorbeelden van SM films van de hand van Roman Polanski welke ook een succes zijn geworden.

Door een lezer daarvan werd aan me gevraagd of ik me wilde laten begeleiden naar de film en zijn uitnodiging om mij mee te nemen wilde accepteren.

Zo gezegd zo gedaan. De afspraak was gepland en ik verheugde me op een avond waar ik heel nieuwsgierig naar was.

Hier volgt mijn verslag van hoe ik deze film heb beleefd en wat de film voor mij zo spannend en herkenbaar maakte.

 


Vooraf had ik al jaren gehoord over het wereld beroemde boek wat in zovele talen is uitgebracht in de loop der tijd. Niet heel lang geleden had ik (een versie van de vele) het bewuste boek ook eindelijk in mijn bezit gekregen, een waardevolle aanvulling bij mijn andere SM boeken verzameling.
Gelezen, nee dat had ik het nog nooit.

Ik stond dus blank tegenover het verhaal en kon ook niet onbewust een vergelijking gaan trekken tussen de twee (het boek en de film).

De bewuste film werd in de franse taal gesproken en Nederlands ondertiteld. Normaal gesproken heb ik helemaal niets met de franse taal (ooit in een ver verleden 3 jaar les in gehad maar niets was daarvan blijven hangen, misschien ook wel vanwege de des interesse die ik voor de taal had.
Nu moest ik aan het einde van de film constateren dat het bij deze film juist een toevoeging had gevonden om deze in de franse taal te hebben gehoord, naar mijn gevoel had dit absoluut aan de sfeer van het geheel bijgedragen.

Vanaf het prille begin wist de film me te pakken, te boeien, te intrigeren.

Al heel erg snel viel me op dat ik waarschijnlijk toch “anders” deze film zou bekijken omdat ik de Life-Style leef. Inherent daaraan er vermoedelijk details bij mij zijn ingeslopen in de loop der tijd en dat er juist daardoor “andere” of “meer” dingen in de film opvallen dan wanneer dat niet zo zou zijn. Het duurde dan ook niet heel lang voor ik me op een glimlach betrapte bij het zien van herkenning.

De gehele film speelt zich af tussen twee mensen (een man en vrouw, de regisseur en auditant, de mensen in de rollen, de D en s), een dialoog op één vaste locatie een theater en het toneel ervan. Opzich een behoorlijk risico naar mijn gevoel wat daarmee is genomen omdat het alle obstakels bij elkaar zijn om een mislukt iets te hebben. Tegelijkertijd zegt dit alles over de acteurs, de maker van de film en het script om dit neer te durven zetten en het tot zo een succes te maken.

De film bevat vele, zoniet alle SM ingrediënten en op zo een manier dat ik me niet van het idee kan losmaken dat de beide spelers niet alleen zich in een rol hadden ingeleefd maar er volgens mij ook persoonlijk meer van moeten weten dan puur het te hebben ingestudeerd van een script voor de betreffende rol. Waarmee ik niet bedoel dat ze ook samen meer hebben in het echte leven.

De wisselingen tussen de dialogen gehouden tussen de auditant/regisseur en die van de man/vrouw waren daardoor duidelijk in overgang zichtbaar.

De dialoog tussen de auditant/D en de regisseur/s was meerdere keren iets waar de spreekwoordelijke vonken vanaf vlogen. Met gaandeweg de auditie een perfecte opbouw, een heerlijk hoogte punt en een open einde iets wat het voor mij persoonlijk juist tot de perfecte afsluiting of einde van de film maakte.

 

De dingen en details die mij een heerlijk gevoel van eigen, thuiskomen, spanning, herkenning, glimlach en zoveel meer hebben bezorgt waren er veel, heel veel zelfs. Om er een aantal te benoemen hier mijn willekeurige volgorde lijstje wat ik je niet wil onthouden.

*Het aan en afstoten (uitdagen en teruggooien) in de dialoog die gehouden werd.

*De blikken en oogopslag van hem als hij haar aankeek, opserveerde, volgde, uitdaagde, zich overgaf.
*Zijn alleszeggende ademhaling wanneer de halsband werd omgedaan, door haar bij hem.

*De lichaamshouding van haar die veranderde, steeds weer in een automatisme als iets wat heel gewoon is, zodra ze de auditante/D werd. En ook zijn houding die veranderde gaandeweg.

*De details bij het omdoen van de halsband bij hem door ervoor te zorgen dat het oog mooi midden voor op zijn hals geschoven werd en de sluiting daarmee midden achter. De rust waarmee ze dat deed. Zijn trillende houding en stem.

 

*Het leer van haar outfit wat haar droeg.
*Haar stem, stemintonatie, woordgebruik, woordkeuze die de kracht uitmaken en hem zijn plaats wijzen.
*Het langzaam subtiel maar wel overwogen bezit nemen van hem, zijn geest, zijn blik, zijn ademhaling, zijn handelingen voor haar, zijn woorden
*Het zijn plaats toewijzen door haar consequentie en oprechtheid naar hem toe.
*Haar verleiding waarin zij hem meeneemt.
*Zij die duidelijk de controle nam en had de gehele tijd.
*De passen die zij maakt op het toneel in haar hoge laarzen terwijl ze weet daarmee te spelen, met haar houding en het geluid van de hakken waarmee ze hem wint. Klik Klak.
*Zij die geniet van alles wat ze bij hem ziet gebeuren.
*Zij die geniet van de macht die ze over hem heeft.
*Zij die met hem speelt van het begin tot het einde zoals zij het “spel” wil spelen

 

*Hij die met alles in zich en zijn dienstbaarheid naar haar toe haar hoge hakken bij haar verwisseld voor haar laarzen. En terwijl hij dat doet beseft welke kostbaarheid hij daarmee in zijn handen heeft.
*De vernederingen die hij voor haar doorstaat met het aangetrokken krijgen van haar hakken en de lipstick die zij bij hem opbrengt wetende dat hij daarmee een stuk van zichzelf vind.
*Zijn gevecht en zijn verbazing over zijn gevoelens die hem overkomen en de ontdekking dat het is wat hij altijd zocht.
*Zijn constante twijfel over wat hem “overkomt” bij en door haar.

*De Macht overdracht, de Machtsverhouding, de Machtsstrijd, de Machteloosheid binnen de macht van de overgave, .

 


Uiteindelijk is dit voor mij persoonlijk een onvergetelijke avond geworden waar ik hele mooie herinneringen aan over zal houden. Op vele fronten door de hele avond waarvan de film een onderdeel uitmaakte.
Daarnaast ook op tastbare manieren om te hebben. Waarvan deze pagina hier op mijn Memorie lane ook weer een onderdeel uitmaakt.

En mijn allereerste kennismaking met het hebben gezien van één versie van het wereldberoemde boek, waarvan er vele versies ongetwijfeld in omloop zijn is een absoluut waardevolle mooie geweest die ik niet had willen missen.

De rollen die vertolkt werden in deze versie door Mathieu Amalric and Emmanuelle Seigner zijn naar mijn gevoel subliem neergezet. Mijn complimenten hebben ze en ik ben een fan.

 

Gelijkertijd ben ik nieuwsgierig naar en of ik ooit nog een andere versie zal zien. En als dat zo is hoop ik dat die versie op zijn eigen manier net zo een indruk zal achter laten bij me als deze heeft gedaan.

C Mrs. Jacqueline 

 

 Terug naar Memorie Lane