The Danish girl,(de film)

Een liefdes verhaal pur sang, een waargebeurd verhaal. Een stuk geschiedenis dat aan je ogen voorbij kwam en waar je deelgenoot van werd.

Eerst eens de simpele statistieken ter hand nemend kan ik niets anders zeggen dan:

Het is een absoluut sfeervolle stijlvolle film.

Werkelijk goede acteurs die (voor mij in elk geval) helemaal nieuw en onbekend waren, maar dat deed absoluut niets af aan hoe ze de rol neergezet hebben. Misschien juist het omgekeerde dat de rollen juist daardoor zo goed waren, er was geen afleiding van herkenbare gezichten.

Een film waarvan ik vind die te moeten zien in een bioscoop die “erbij” past en het daardoor een complete beleving laat zijn (zoals bijvoorbeeld zou zijn in het Tuchinski in Amsterdam). Ook The Movies is zo een bioscoop, dit is degene waar ik naartoe ben geweest.
Voor mij zou deze film, dit sfeerbeeld, deze …..... film zien in een moderne bioscoop van deze tijd, zoals er meerdere zijn tegenwoordig bijvoorbeeld de Arena bioscoop ook in de hoofdstad, voor mij afbreuk doen aan de beleving en mijn avond. Maar dat is natuurlijk wel helemaal mijn mening.



Een verhaal over jezelf geven en er zijn voor de ander, je zelf vinden, strijden om de persoon te kunnen zijn die jij wilt zijn. Een gevecht voerend om te mogen wat je zo nodig hebt en jou compleet maakt.

Een film die je pakt vanaf het eerste moment. Bij de eerste paar filmbeelden ben je al helemaal geboeid. Een emotievolle en diepgaande film met impact.

Een film die je na de afloop nog bezighoudt.



Ik was nieuwsgierig naar deze film natuurlijk om verschillende redenen. Verschillende keren op tv had ik voorstukjes gezien en erover gehoord o.a. via het programma films en sterren. Natuurlijk ook omdat het voor mij toch een stukje vakliteratuur is als je het zo wilt noemen, omdat het vaak gezien wordt in de lijn als Travestie, uiteindelijk gaat het verhaal over een persoon die vanaf kind al voelt dat hij eigenlijk een vrouw is. Vak gerelateerd natuurlijk ook in de zin dat te maken heeft met mensen die komen om stukjes te ervaren, beleven, voelen waarvan ze weten dat het bij hen hoort, sterker maakt, completer maakt. Niet in de laatste plaats vanwege gevoel, emotie, vechten voor jezelf. Wat net als in een verkeerd lichaam ook alles te maken heeft met gevoelens verborgen moet houden of er voor gaan omdat jij daar completer door wordt.



Tja en natuurlijk ben ik ook nog een vrouw en een pure romantica, een gevoelsmens en ook wel een voorvechtster/strijdster op mijn eigen manier in mijn eigen strijdvelden. Oh en wat te denken van de entourage, de kleding ook dat is iets wat je in een verlengde kan zien naar mijn studio is het niet vanwege het rolspel, dan is het zeer zeker vanwege de Dominantie die meerdere keren op verschillende manieren ook in deze film een rol speelt.


De acteurs waren zo goed dat ook dat best heel veel herkenbaarheid bij mij gaf. Vermoedelijk zijn dat dingen die mij opvallen vanwege hetgeen ik doe en zeg maar gevalletje beroepsdeformatie, het maakte in elk geval de film wel juist dat stukje extra speciaal waardoor ik die niet had willen missen.



De film dan;

Wat een ongelooflijk mooi liefdesverhaal kan ik eigenlijk wel zeggen. Een stel, getrouwd die met alles bij elkaar terecht kunnen, dat maakt dat ze juist hele diepe mooie heftige paden samen bewandelen, juist daardoor ook nog zoveel sterker worden met elkaar en door elkaar.


Beiden zijn kunstenaars, schilders, (Einar en Gerda Wegener) wanneer een model van haar (Gerda dus) niet op komt dagen en zij haar deadline daardoor niet gaat halen doet ze een voorstel wat haar leven voorgoed veranderen zal. Zij vraagt aan hem (Einar haar man dus) de plaats van het model in te nemen, zodat zij met het schilderij verder kan. Hiervoor moet hij natuurlijk wel kousen en hakken aantrekken en een pose aannemen. Dan blijkt dat ook de naad van de jurk niet ontbreken kan en dus als hij roept die echt niet aan te trekken poseert zij de jurk voor hem.

 

En als hij de jurk in zijn armen tegen zich aanhoudt en de pose aanneemt is de magie daar. Je ziet het in zijn blik, je ziet het aan de houding die hij subtiel ontdekkend verandert en de ademhaling is onontkoombaar merkbaar.

Ook haar valt dat op en gaandeweg ontstaat er een spel tussen de twee die eerst in huiselijke sfeer nog plaatsvindt op een spelende manier tussen het stel.



 

Een volgende stap is de buitenwereld en dus besluiten ze beide om te doen alsof hij zijn zuster is wanneer ze samen uitgaan, een goede vriendin heeft het gelijk door maar speelt feilloos mee gedurende de avond en Lili Elbe is “geboren” vanaf dan.



Alleen waar hij weet dat Lili echt is wie hij altijd eigenlijk al geweest is, denkt zijn vrouw nog dat ze samen een rolspel aan het spelen zijn waaraan ze samen lol beleven. Iets wat af en toe als extra is en zich voornamelijk in huis en de slaapkamer af zal blijven spelen. En gaandeweg zal Lili ook vaker een schildersmodel voor haar (Gerda) zijn waardoor zijn vrouw zelfs gelegenheid krijgt te exposeren in grote galerieën in binnen en buitenland.



De film toont eigenlijk in kleine stappen wat ze samen meemaken, hoe zijn gevechten met zichzelf, zijn vrouw en de buitenwereld gestreden moeten worden. Ook met haar (zijn vrouw) word je langzaam aan als kijker meegenomen in haar twijfels, haar strijd voor hem, haar eigen strijd als ze doorkrijgt dat ze haar man steeds meer gaat missen en langzaam toch steeds verder kwijtraakt. Tegelijkertijd vaker te maken krijgt met Lili omdat het niet zomaar een rolspel is waar ze samen in gestapt zijn. Ook hoe de buitenwereld omgaat met mensen die volgens de norm anders zijn.



De film speelt zich af in de 20er jaren van de vorige eeuw. Maar ook heden ten dage is dat nog een heel echt topic helaas. En je ziet hun strijd samen en los van elkaar in de zoektocht naar het antwoord/de oplossing die hem een compleet persoon kan maken waarbij zij besloten heeft dat voor hem en met hem te doen.

Ziekenhuis na ziekenhuis of moet je het hier hebben over inrichting worden door hen bezocht, hopende dat er ergens het antwoord is wat ze nodig hebben. Overal komen ze niet verder en blijven de artsen hangen op geestelijk ziek, tot zelfs schizofreen aan toe als stempel op hem te willen zetten. Meer dan eens moeten ze vluchten, en pijnlijke “therapieën” vallen hem ten deel waarvan hij genezen zou moeten raken.

Als beiden de hoop eigenlijk al compleet hebben laten varen om ooit het antwoord te vinden wat hem zou kunnen helpen proberen ze het nog één laatste keer. Met moed in de schoenen bezoeken ze een specialist, samen in de spreekkamer (waar tot op dan so wie so al steeds gebeurde dat hij de spreekkamer wel inging maar zij steeds weer werd tegen gehouden) doet Einar daar zittend zijn verhaal en vult Gerda hem aan met de zin “en ik denk dat ook” op zijn uitleg te denken in een verkeerd lichaam te zitten.

De verbazing is dan ook groot als de arts aan de andere kant van het bureau nadat ze klaar zijn met vertellen deze keer juist niet verachtelijk, veroordelend reageert. maar precies doet wat ze nooit verwachtten ooit nog te vinden en aanvult “ik denk dat u gelijk heeft”. En daarachter aan vertelt nog zo iemand in zijn spreekkamer te hebben gehad die hij ook zou gaan helpen. Alleen vertelde hij verder “heeft die persoon uiteindelijk afgehaakt vanwege angst voor een operatie waarbij er geen zekerheden en garanties zouden zijn”.



Kijkend naar de film en beseffend dat je een waargebeurd verhaal zit te kijken besef je dan eigenlijk dat dit het moment was waarop werkelijk geschiedenis werd geschreven, die toen zo vooruitstrevend was voor die tijd. Nu heden ten dage nog steeds relevant is en vaak nog steeds niet geaccepteerd al komen we met stapjes ook hier steeds verder mee.



Tegenwoordig kijk je naar een dagelijkse soapserie (Amerikaans nog wel zelfs) geheten The Bold and the Beautiful en worden onderwerpen als deze behandeld, dan gaat het om een transgender model en zie je dezelfde vooroordelen langskomen die toen ook speelde en in de film voorbij komen. Maar je ziet ook de tegenovergestelde kant waarin het model wel acceptatie vindt. O.a. hierdoor blijkt dat zelfs een land wat tot voor kort nog helemaal niet vooruitstrevend was (openbaar dan), nu hele sprongen maakt en naast dit onderwerp zelfs ook wat andere stukjes SM een klein onderdeel in deze soapserie laat zijn hoe minimaal ook.



Goed terug op het spoor stappend nu weer.



Einar gaat hiervoor en wil die geslachtsveranderingen waarbij hij eerst geamputeerd zal worden van zijn geslachtsdelen, waarna tijdens een tweede operatie een nieuw vrouwelijk geslachtsdeel gemaakt zal worden. Ook hier gaat het liefdesverhaal door tussen het stel en een enkele goede vriend van hen beide.

Hij (Einar) wil het eigenlijk allemaal alleen doen in zijn angst om haar niet te belasten maar is best bang. Zij (Gerda) wil toch ook nu er voor hem zijn, hem steunen en voor hem zorgen. Nu begint een deel film die voor mij best binnen kwam omdat ik weliswaar op een heel ander gebied weet hoe moeilijk dat kan zijn en hoe verscheurd je daarbij jezelf kunt voelen. Uiteindelijk gaat het over een strijd aangaan en voeren voor een deel in je eigen emoties en gevoelens. Tegelijkertijd voer je die strijd met de ander voor die ander. Je ziet waar die persoon tegen vecht, de pijnen die hij doormaakt, de twijfels, emoties die er wel degelijk zijn maar waarvoor de ander jou zo graag wil behoeden en toch sterk wil wezen. Een strijd waarvan je aan het einde in de film te zien krijgt hoe die verloren wordt en gewonnen is. Ja ook weer die dubbelheid. De film eindigt namelijk met het overlijden van Lili, een persoon die een ongelooflijk heftige strijd heeft moeten bevechten om tot deze rust te kunnen komen die zo ongelooflijk verdiend is.

Het laatste afscheid is in haar geliefde natuur, wanneer een sjaal die Einar ooit aan Gerda had gegeven van de hals van Gerda afwaait de lucht in en vrijheid tegemoet. De wolken worden dan heel speciaal en de zon komt door op dat moment.



Eerlijk gezegd heb ik bij dit deel ook een traan weggepinkt omdat het niet alleen heel mooi was maar ook best even dichtbij kwam voor mij persoonlijk. Ook ik heb met een partner een strijd gestreden en gevochten voor wat hij waard was (al was dat op een heel ander gebied want dat had alles te maken met een ziekte). Waarbij ook voor hem het eindigde in een gevecht dat klaar was en zijn vrijheid die daardoor gewonnen was. En ook toen was er ineens een zon zomaar vanuit het niets die dag van zijn afscheid bij de begraafplaats.



Goed om af te sluiten, want ik zou nog veel meer kunnen schrijven over momenten uit deze film die een diepe indruk bij mij hebben gemaakt en het beschrijven ervan eer aan zouden doen. Kan ik dus alleen maar volmondig zeggen dat deze film absoluut de moeite waard is om te gaan bekijken. Puur alleen al vanwege de film zelf. Wat jij er wel of niet voor jezelf uithaalt aan herkenning, hoe dichtbij het voor jou komt kan ik natuurlijk niets over zeggen.



Een aanrader absoluut. Grijp je kans en veel plezier.



© Mrs. Jacqueline
 

 

 Terug naar Memory Lane

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het verhaal van de kunstenaars Einar en Gerda Wegener (Eddie Redmayne en Alicia Vikander). Over Einar’s baanbrekende beslissing om als vrouw, Lili Ebe, door het leven te gaan en de invloed die dit had op hun huwelijk en kunst.
Het scenario is geschreven door Lucinda Coxon, gebaseerd op het gelijknamige boek van David Ebershoff (in het Nederlands vertaald als ‘Het Deense Meisje’). Regisseur TOM HOOPER (The King's Speech) Cast: Ben Whishaw, Sebastian Koch, Amber Heard, Matthias Schoenaerts

Een Oscar gewonnen voor vrouwelijke bijrol!