Zij, waarvoor getallen een Spannende mengeling van (op-tel)sommen is geworden.

Zij kwam voor de 1e keer in de 3e maand van het afgelopen jaar.
Zij heeft inmiddels een 15 tal sessies beleefd, maar eigenlijk het drievoudige, alles erbij opgeteld en doorgerekend wat voor en na de sessie meespeelt.
Het aftellen van het laatste stukje is gebleken, iedere keer, het meest moeilijk te zijn.

Zij is ontelbare keren zenuwachtig geweest, zeker hetzelfde aantal zo dapper.
Zij werd afgelopen kerst een cadeau, ingepakt in vele meters folie en slingers van rijen klemmen.
 Zij heeft mij (van haar partner) als haar verjaardagscadeau gehad, als laatste optel in haar eerste jaar.

Zij start de eerste sessie in het tweede jaar met net zo veel zenuwachtigheid als al die keren ervoor.
Klaar om een nieuwe telling te beginnen en door te tellen als het vervolg.
Ook nu zal er veel het eerste zijn wat op haar pad zal komen. En herkenning van dingen die een eerste keer misschien al gepasseerd zijn.

Aan haar om te besluiten dat vijftien in elk geval een dertig is geworden als de twaalfde maand van het jaar tweeduizend zeventien zich heeft aangediend.
Aan mij om haar vele passen te begeleiden op een weg vol met bochten. En er zorg voor te dragen, dat zij veilig lopen kan.

Het aftellen naar deze eerste beleving van nieuwe ervaringen in dit tweede jaar, heeft zij inmiddels doorstaan. Het keer op keer opnieuw beginnen met aftellen, van dagen en uren. Naar een volgende afspraak die gepland staat, zal een vaste bezigheid ook nu weer blijken te zijn.

Een code van vier getallen in een rij van vier is inmiddels een bij regelmaat terugkerende bezigheid, die een zekerheid geeft waar zij zich aan vast kan houden. Tegelijkertijd een optelsom naar meer nieuwsgierigheid. Die zelfde getallen en vaste bezigheid, maakt dat zij uiteindelijk één extra keer aftellen kan, wanneer er genoeg vijven zijn opgespaard.

Zij zet nu haar zoveelste voorzichtig nieuwsgierig gespannen schreden in dit gestarte tweede jaar. Ik hoop met haar nog vele kilometers te mogen vervolgen.
Op het moment van dit schrijven heeft zij nog één nacht slapen te gaan, voor haar het laatste stukje aftellen.
Voor mij het optellen naar een eerste nieuwe sessie in dit tweede jaar. Waarin ik de "gemene" deler zal zijn, om haar met nog meer nieuwe vormen, op allerlei Spannende Manieren, te laten tellen.

Ik zie er naar uit.

 Terug naar Gedichten.

Cadeau bij dit gedicht,

Symboliek voor de moeilijk tellende momenten.

 

 

 

 

Zacht als je het voelt/aanraakt, de kleur geeft verwijzing naar het bekende, de speelsheid maakt ook het vaste.